Bank-bank Jerman berdepan kos skandal cukai €7 bilion

Tinjauan terbaru BaFin menunjukkan bahawa sektor kewangan Jerman masih menanggung kos yang tinggi daripada skim cukai dividen yang telah menjadi salah satu skandal penyalahgunaan pasaran yang paling merosakkan di Eropah.

Industri kewangan Jerman menghadapi kos sekitar €7 bilion yang berkaitan dengan transaksi cukai cum-ex dan cum-cum, menjadikan salah satu skandal kewangan terbesar di Eropah sebagai agenda kawal selia.

Angka ini datang daripada tinjauan oleh BaFin, badan pengawas kewangan Jerman, yang meliputi bank, penanggung insurans dan firma kewangan lain yang sama ada telah mencatatkan kos atau masih menghadapi potensi pendedahan yang berkaitan dengan skim tersebut. Skala beban menunjukkan bagaimana amalan perdagangan sejarah boleh terus mempengaruhi kunci kira-kira, tadbir urus dan keyakinan pelabur bertahun-tahun selepas transaksi itu sendiri berlaku.

Penilaian terkini merupakan kemas kini undang-undang, tetapi ia juga merupakan peringatan bahawa kepercayaan dalam pasaran kewangan boleh rosak lama selepas tindakan asal berakhir, terutamanya apabila salah laku yang didakwa melibatkan institusi besar, wang awam dan kelemahan dalam kawalan dalaman.

BaFin meletakkan kosnya hampir €7 bilion

Tinjauan BaFin mendapati bahawa 73 bank, 21 syarikat insurans dan 12 firma kewangan lain telah mencatatkan atau menghadapi kemungkinan kos yang berkaitan dengan transaksi cum-ex dan cum-cum.

Jumlah beban dianggarkan sekitar €7 bilion, dengan perdagangan cum-cum menyumbang kepada bahagian yang lebih besar. Kos cum-ex juga ketara, mencerminkan kesan berterusan daripada perdagangan yang menjadi simbol bagaimana strategi pasaran yang kompleks boleh digunakan untuk mendapatkan wang daripada sistem cukai.

Bagi pelabur, angka tersebut penting kerana ia mengubah skandal undang-undang yang berlarutan menjadi kos sektor kewangan yang boleh diukur. Ini bukanlah isu pematuhan abstrak. Ia boleh menjejaskan peruntukan, pendapatan, perancangan modal dan cara pasaran menilai kualiti tadbir urus dalam institusi kewangan.

Apakah skim yang terlibat

Skandal cum-ex dan cum-cum tertumpu pada perdagangan saham sekitar tarikh pembayaran dividen. Dalam transaksi cum-ex, saham diniagakan dengan cepat sekitar masa dividen dibayar, mewujudkan kekeliruan tentang siapa yang memiliki saham dan membolehkan pelbagai tuntutan untuk bayaran balik cukai ke atas cukai dividen yang hanya dibayar sekali. Transaksi cum-cum distrukturkan secara berbeza, tetapi juga melibatkan pemindahan saham sekitar tarikh dividen dengan cara yang menurut pihak berkuasa membolehkan pelabur mengelakkan atau menuntut semula cukai secara tidak wajar.

Butirannya rumit, tetapi isu terasnya lebih mudah difahami. Skim ini menggunakan mekanik perdagangan sekuriti untuk memanfaatkan peraturan cukai, menyebabkan kerajaan dan pembayar cukai mengalami kerugian yang telah dibelanjakan oleh pengawal selia dan pendakwa raya selama bertahun-tahun untuk cuba mendapatkannya semula.

Inilah sebabnya mengapa skandal ini kekal sensitif secara politik di Jerman. Ia bukan sahaja menyentuh tingkah laku pedagang individu atau penasihat cukai, tetapi juga tanggungjawab firma kewangan utama untuk memahami tujuan dan akibat transaksi yang mereka permudahkan.

Mengapa kos masih penting

Angka BaFin terkini menggariskan betapa perlahannya risiko kelakuan boleh bergerak melalui sistem kewangan. Strategi perdagangan mungkin menjana pendapatan dalam satu tempoh, tetapi akibatnya boleh kekal dalam buku firma selama bertahun-tahun melalui tuntutan cukai, litigasi, penyelesaian, yuran guaman dan penelitian penyeliaan. Ini mewujudkan ketidakpastian bagi pelabur kerana kos akhir tidak selalunya dapat dilihat apabila aktiviti asal mula terbongkar.

Isu ini amat penting bagi bank dan penanggung insurans kerana perniagaan mereka sangat bergantung pada keyakinan. Apabila institusi dikaitkan dengan penyiasatan pengelakan cukai atau penipuan cukai, persoalannya bukan sahaja berapa banyak yang perlu mereka bayar. Ia sama ada kawalan dalaman, budaya pematuhan dan pengawasan kanan mereka cukup kuat untuk mencegah masalah tersebut dari awal lagi.

FX Trust Score telah meneliti sebelum ini mengapa risiko lesen broker boleh kekal sebagai isu utama walaupun status pengawalseliaan awal kelihatan jelas, dan prinsip yang sama terpakai di seluruh sektor kewangan yang lebih luas. Kebenaran, saiz dan reputasi tidak menghapuskan keperluan untuk penelitian berterusan.

Kepercayaan kekal sebagai isu yang lebih besar

Skandal cukai dividen Jerman telah menjadi ujian akauntabiliti sektor kewangan. Kos yang dikenal pasti oleh BaFin menunjukkan bahawa pengawal selia masih mengkaji kesan daripada tingkah laku pasaran yang berkembang pesat di sekitar krisis kewangan dan terus menghasilkan akibat lama selepas itu. Bagi industri, kerosakan reputasi mungkin lebih sukar untuk dibaiki daripada kesan kewangan langsung.

Pelabur biasanya melihat dahulu pendapatan, margin faedah, kualiti pinjaman dan nisbah modal. Ukuran tersebut kekal penting, tetapi risiko tatalaku boleh mengubah gambaran dengan cepat apabila ia mendedahkan kelemahan dalam kawalan atau mendedahkan firma kepada tuntutan yang tidak dinilai sepenuhnya.

Pasaran kewangan bergantung pada kepercayaan bahawa perdagangan, penyelesaian, layanan cukai dan pelaporan kawal selia dikendalikan dengan betul. Apabila kepercayaan itu runtuh, kosnya boleh melangkaui denda dan pembayaran balik kepada keyakinan yang lebih lemah terhadap institusi itu sendiri.

Apa yang perlu diperhatikan oleh pelabur seterusnya

Peringkat seterusnya bergantung pada berapa banyak kos berpotensi yang telah dikenal pasti dan sama ada siasatan lanjut membawa kepada tuntutan tambahan.

Pelabur akan memerhatikan peruntukan terkini, perkembangan mahkamah, keputusan pihak berkuasa cukai dan sebarang pendedahan daripada firma individu yang menunjukkan beban tersebut semakin meningkat atau menjadi lebih pasti. Perbezaan antara kos yang ditempah dan potensi pendedahan juga penting, kerana pasaran cenderung bertindak balas secara berbeza terhadap liabiliti yang diketahui berbanding risiko undang-undang terbuka.

Bagi firma kewangan, tekanan mungkin akan terus tertumpu pada tadbir urus, dokumentasi dan akauntabiliti kanan. Pengawal selia bukan sahaja cuba mendapatkan semula wang. Mereka juga menilai sama ada institusi telah mengubah sistem dan kawalan yang membolehkan perdagangan berlaku.

Oleh itu, angka €7 bilion bukan sekadar kos utama, tetapi satu peringatan yang jelas bahawa amanah sektor kewangan boleh dilemahkan oleh tindakan yang tidak dapat diselesaikan selama bertahun-tahun, dan pelabur perlu menganggap sejarah kawal selia sebagai sebahagian daripada profil risiko mana-mana institusi kewangan.